2002-2007

Amersfoort doet denken aan ‘t Melkhuisje
Marcus Lightfoot mag dan weliswaar niet, zoals professor Zonnebloem, beschikken over een tijdmachine, afgelopen zomer wist hij verleden, heden en toekomst toch behoorlijk door elkaar heen te husselen. De kersverse toernooidirecteur van de Dutch Open, die Piet van Eijsden opvolgde, beleefde met zijn ervaren organisatie een primeur: voor het eerst vond het grootste internationale graveltoernooi van Nederland plaats in Amersfoort. Dat was vooraf een spannende zaak. Een nieuwe uitdaging op een nieuwe locatie. Klopt de infrastructuur? Hoe loopt de catering? Heb ik een waardig deelnemersveld? En bovenal, keren publiek, media en sponsors tevreden huiswaarts? Vastgesteld kan worden na de eerste editie op Sportpark Bokkeduinen, dat hij met een gerust hart kan gaan slapen. ‘Amersfoort’ deed in alle opzichten denken aan ’t Melkhuisje. De gezelligheid keerde terug zonder dat de professionele inslag, die vooral de edities in Amsterdam kenmerkte, verloren was gegaan.

2002
Ver van tevoren werd Albert Costa reeds vastgelegd voor de 45e editie zonder dat ook maar iemand voor mogelijk had gehouden welk een onvoorziene dadendrang de specialist van het gemalen baksteen in het gravelseizoen 2002 tentoon zou spreiden. De Spanjaard zegevierde begin juni uiterst verrassend op Roland Garros, waardoor Amersfoort vol trots kon aankondigen, dat de winnaar van de Franse Open tot het deelnemersveld behoorde. Ook Alex Corretja, Dutch Open-titelverdediger en halve finalist in Parijs, behoorde tot het elite gezelschap dat met veel zorg door Lightfoot en Van Eijsden was samengesteld.

Om maar niet te spreken van de onverwachte opmars van John van Lottum. Uitgerekend in de stad, waar hij het merendeel van zijn leven woonde, deed de impulsieve tennisser weer eens van zich spreken. Hij diende zich te kwalificeren voor het hoofdtoernooi, omdat hij op de wereldranglijst ver was weggezakt. “Verwacht maar niets van mij”, verklaarde Van Lottum nog voor aanvang van de kwalificaties.

“Elke overwinning is op dit moment meegenomen.” Hij verraste zichzelf op wel heel aangename wijze.

Pas in de halve finales werd hem een halt toegeroepen door Juan Ignacio Chela, de latere toernooiwinnaar. De Argentijn bezorgde Lightfoot een gelukzalig gevoel, want in de Spaanstalige finale stond aan de andere kant van het net Albert Costa. Een droomfinale, die Chela uiteindelijk zegevierend afsloot. De Dutch Open 2002 kreeg zodoende een waardig einde na een oergezellige en spannende week tennis. De nieuwe locatie biedt in elk geval tal van mogelijkheden om de traditie en de sfeer die het evenement kenmerken, tot in lengte van jaren te garanderen.

2003
Bijna 40000 bezoekers hebben genoten van toptennis, topentertainment en van de geweldige entourage rondom het toernooi. Niet alleen het publiek genoot, ook de tennissers zelf hadden het goed naar hun zin in Amersfoort. Spelers als Sluiter, Van Scheppingen en Verkerk vinden het altijd leuk om voor eigen publiek te spelen. En dat was goed te merken tijdens de 46e editie van de open Nederlandse kampioenschappen. De slogan is ook niet voor niets ‘Gek van Tennis!’. Een uitverkocht huis op de finaledag, een promodorp dat afgeladen vol is en terrassen tot de laatste plek bezet. Iedereen wil het meemaken. Een gezellig dagje uit voor de familie is een dagje naar het Dutch Open. Natuurlijk werkte het weer mee en ook de goede prestaties van de Nederlanders mogen niet onderschat worden. Wie wil er nou niet de finalist van Roland Garros aan het werk zien. Het was uiteindelijk vooral Raemon Sluiter die het publiek terugbetaalde met goede resultaten. De Rotterdammer haalde de finale, nog wel op gravel. Een fantastische week voor de Feyenoord-supporter. Pas in de finale moest hij het onderspit delven.

De Chileen Nicolas Massu won in straight sets. Na de verloren finale in Rotterdam, de uitschakeling in de halve finale van Rosmalen zat er nu weer geen titel in voor Sluiter. Afscheid werd er ook genomen na het toernooi, en niet van zomaar iemand. Piet van Eijsden, voor de 26e keer toernooidirecteur, nam afscheid van zijn toernooi en draagt de vaandel over aan zijn dochter Wendy van Eijsden. Een vrouw met vernieuwende ideeën, feeling voor wat het publiek wil en iemand die duidelijk laat merken wat zij wil. Wendy van Eijsden loopt al jaren rond bij de Dutch Open en kent het toernooi van binnen en van buiten. Geen enkele functie is voor haar vreemd. Zoals reeds geschreven werd in een dagblad: Dutch Open blijft Van Eijsden.

2004
Het Dutch Open 2004 was een week van records en hoogtepunten. De week werd feestelijk afgesloten met een droomfinale tussen nummer 13 van de wereld de Chileen Fernando Gonzalez en de uiteindelijke winnaar van het Dutch Open Tennis, Martin Verkerk. Een record aantal bezoekers van 42.700 bezocht het evenement en kreeg het toernooi grote media aandacht, zowel op TV als in de geschreven media.

In een spannende en hoogstaande finale tegen de Chileen Fernando Gonzalez was Verkerk in drie sets de betere en mocht de hoofdprijs in ontvangst nemen. Vorig jaar verloor hij nog in de eerste ronde van het Dutch Open Tennis. Dit jaar versloeg hij top-gravelspelers David Sanchez en de als eerste geplaatste, en titelverdediger, Nicolas Massu. In de finale was opnieuw een Chileen de tegenstander, en ook hij moest er aan geloven. Nu heeft het Dutch Open Tennis na 31 lange jaren weer eens een Nederlandse winnaar. Het Dutch Open Tennis 2004 was een prooi voor Martin Verkerk.

2005
Het Dutch Open Tennis 2005 was de week van, de als tweede geplaatste, Fernando Gonzalez. De Chileen liet in zowel het enkel- als dubbelspel zien dat hij in absolute topvorm verkeerde. In de halve finale van het enkelspel was hij in een zinderende wedstrijd te sterk voor de als eerste geplaatste speler Mariano Puerta. Daarna versloeg hij in de uiteindelijke finale Agustin Calleri met 7-5, 6-3. Hiermee haalde Gonzalez zijn tweede toernooizege van het jaar binnen. Vorig jaar nog verloor hij in een bloedstollende finale van Martin Verkerk, die daarmee de eerste Nederlandse winnaar van de Dutch Open Tennis sinds 31 lange jaren werd.

In het dubbelspel speelde hij samen met zijn Nicolas Massu, waarmee hij eerder tijdens de Olympische spelen van Athene samen een gouden medaille won in het dubbelspel. Het koppel Martin Garcia en Luis Horna bleek in Amersfoort echter te sterk voor het Chileense dubbel. Met 6-4, 6-4 sleepten zij de titel van het Dutch Open Tennis binnen.

2006
In 2006 beleeft Novak Djokovic definitief zijn doorbrak met zijn zegen op het Dutch Open 2006. De pas 19-jarige Serviër won in Amersfoort zijn eerste ATP-toernooi ooit. Tijdens het toernooi had hij al gezegd: „Ik ben geboren om te winnen.” Dat het zou resulteren in de toernooiwinst had hij toen alleen nog maar gehoopt. Met overwinningen op onder andere Guillermo Coria in de halve finale bereikte ‘Nole’ de finale. Hierin was hij in 2 uur en 19 minuten de betere van de Chileen Nicolas Massu. Massu, die het toernooi in 2003 won, verloor met 7-6 en 6-4.

De ster van Djokovic is snel rijzende dit jaar. In Parijs reikte hij tot de kwartfinale en in Wimbledon tot de vierde ronde. Dat hij vroeg of laat een toernooi ging winnen waren alle kenners het wel over eens. Na het laatste punt ging alles het publiek in, zijn zweetbandje, zijn pet en zelfs zijn racket schonk hij de toeschouwers.

Het Dutch Open maakte ook in 2006 haar reputatie als kweekvijver van talenten waar: Thiemo de Bakker debuteerde met een overwinning op het hoogste niveau.

Naast het spektakel op het gravel was het ook goed toeven in het sponsordorp. Er werd onder het genot van een hapje en een drankje volop nagepraat over de wedstrijden. Do, Hind en Jim zorgden met hun optredens in het promodorp voor een gezellige ambiance waar alle aanwezigen optimaal van genoten hebben.

2007
Het Dutch Open 2007 was er één om nooit te vergeten. De verrassende winnaar was de 23-jarige Belg Steve Darcis. Vanuit de kwalificaties wist hij 8 partijen op rij te winnen en daarmee de trofee mee naar huis te nemen. De finale werd op een regenachtige zondag door Darcis gewonnen met 6-1 en 7-6.

Naast het toptennis van de huidige generatie, werd er ook teruggeblikt op 50 jaar toptennis door de jaren heen. De speciale jubileumdag was dan ook een daverend succes. Vele oud-winnaars kwamen hun kunsten op het Centre Court vertonen. Zo gaven o.a. Ladislav Legenstein, Guillermo Vilas, Balasz Taroczy, Magnus Gustaffson, Francisco Clavet en Tom Okker acte de presence. Mooie beelden van vroeger zorgden ervoor dat oude tijden herleefden op het Centre Court.

Naast het vele toptennis dat kon worden aanschouwd, was er ook dit jaar weer een fantastisch promo-dorp neergezet. Optredens van o.a. Jan Smit, Van Velzen en Ch!pz zorgden voor een geweldige sfeer op het park.

De combinatie van toptennis, historie en entertainment maken het Dutch Open Tennis 2007 een toernooi om nooit te vergeten.